Źle dobrana kurtyna paskowa potrafi zniechęcić do tego rozwiązania na lata. Za wąskie i za cienkie pasy na bramie przemysłowej fruwają przy każdym podmuchu i błyskawicznie się niszczą; za grube pasy na przejściu dla pieszych „biją” po rękach i utrudniają przenoszenie towaru. Tymczasem dobór właściwego wymiaru sprowadza się do odpowiedzi na trzy pytania: kto lub co będzie przechodzić przez kurtynę, jak duży jest otwór i w jakich warunkach folia będzie pracować. Poniżej przechodzimy przez te pytania krok po kroku.

Jak dobrać szerokość i grubość pasa PCV? (100, 200, 300 mm)

Źle dobrana kurtyna paskowa potrafi zniechęcić do tego rozwiązania na lata. Za wąskie i za cienkie pasy na bramie przemysłowej fruwają przy każdym podmuchu i błyskawicznie się niszczą; za grube pasy na przejściu dla pieszych „biją” po rękach i utrudniają przenoszenie towaru. Tymczasem dobór właściwego wymiaru sprowadza się do odpowiedzi na trzy pytania: kto lub co będzie przechodzić przez kurtynę, jak duży jest otwór i w jakich warunkach folia będzie pracować. Poniżej przechodzimy przez te pytania krok po kroku.

Krok 1: określ typ ruchu przez kurtynę

To najważniejsze kryterium. Pas PCV musi być na tyle lekki, żeby nie stanowić bariery dla użytkownika, i na tyle masywny, żeby po każdym przejściu szybko wrócić na miejsce i domknąć zasłonę.

Pas 100 × 2 mm to wymiar do zastosowań lekkich: okna podawcze, osłony regałów i maszyn, niewielkie przejścia dla ludzi, zasłony tarasów i altan. Wąski pas jest miękki w kontakcie z ciałem, łatwo go rozchylić ręką, a przy małych otworach daje najgęstszą siatkę zakładów, czyli dobrą szczelność. To również najtańszy wymiar w przeliczeniu na metr bieżący.

Pas 200 × 2 mm to uniwersalny środek: drzwi i przejścia do około 2,5 m wysokości, przez które intensywnie chodzą ludzie i przejeżdżają wózki ręczne lub paletowe. Szerszy pas oznacza mniej łączeń na szerokości otworu, a więc lepszą izolację i mniejszy opór przy przechodzeniu z towarem w rękach.

Pas 300 × 2 mm przeznaczony jest do bram, przez które jeżdżą wózki widłowe. Szeroki pas ma większą masę, dzięki czemu nie owija się wokół ładunku i szybko opada po przejeździe. Sprawdza się też na przejściach do chłodni, gdzie liczy się maksymalna szczelność termiczna.

Pas 300 × 3 mm to wariant do zadań specjalnych: duże bramy zewnętrzne, miejsca narażone na silne przeciągi i wiatr, intensywny ruch ciężkiego transportu. Grubsza folia jest sztywniejsza i odporniejsza na uderzenia, kosztem nieco większego oporu przy przejściu pieszym.

Krok 2: zmierz otwór i dobierz zakład

Zakład, czyli nachodzenie sąsiednich pasów na siebie, decyduje o szczelności kurtyny. W praktyce stosuje się dwa warianty. Zakład mały (ok. 20% szerokości pasa) wystarcza w przejściach wewnętrznych między pomieszczeniami o zbliżonej temperaturze – priorytetem jest tam swoboda ruchu. Zakład duży (ok. 50%) stosuje się na bramach zewnętrznych, w chłodniach i wszędzie tam, gdzie kurtyna ma przede wszystkim izolować termicznie; podwójna warstwa folii na łączeniach wyraźnie ogranicza przenikanie powietrza.

Liczbę pasów oblicza się dzieląc szerokość otworu przez szerokość pasa pomniejszoną o zakład. Dla bramy o szerokości 2,4 m i pasa 300 mm z zakładem 60 mm: 2400 / 240 = 10 pasów. Mnożąc przez wysokość otworu (np. 2,8 m), otrzymujemy 28 metrów bieżących folii do zamówienia. Tak przygotowaną kalkulację najprościej zrealizować tam, gdzie folia sprzedawana jest z metra – pasy PCV dostępne na metry zamawia się w dokładnie wyliczonej długości, bez dopłacania za pełne rolki.

Krok 3: uwzględnij warunki pracy

Ostatnim filtrem doboru są warunki otoczenia. W pomieszczeniach chłodniczych i mroźniach należy upewnić się, że folia jest mrozoodporna – dobre pasy PCV zachowują elastyczność do -35°C; standardowa folia w ujemnych temperaturach twardnieje i pęka przy uderzeniach. Na zewnątrz budynku kluczowa jest odporność na promieniowanie UV, bez której pasy żółkną i tracą przezroczystość po jednym sezonie. W miejscach z przeciągami lub wystawionych na wiatr regułą jest przejście o jeden poziom wyżej w grubości: tam, gdzie wewnątrz wystarczyłoby 2 mm, na zewnątrz bezpieczniej wybrać 3 mm.

Ściąga: tabela doboru

Najczęstsze błędy przy doborze

Trzy pomyłki powtarzają się najczęściej. Pierwsza: wybór najszerszego pasa „na zapas” do przejścia dla pieszych – kurtyna robi się ciężka w użytkowaniu i pracownicy zaczynają ją podwiązywać, co przekreśla sens całej inwestycji. Druga: oszczędzanie na zakładzie, przez co między pasami zostają szczeliny i kurtyna przestaje izolować. Trzecia: mierzenie tylko szerokości otworu bez uwzględnienia sposobu mocowania – listwa montażowa powinna być szersza od otworu, a pasy o 2–3 cm dłuższe niż jego wysokość, żeby dolna krawędź lekko muskała posadzkę.

W razie wątpliwości między dwoma wymiarami bezpieczniej wybrać szerszy pas o standardowej grubości 2 mm niż wąski o grubości 3 mm – szerokość buduje szczelność, a grubość odporność na uderzenia. Pomoc w doborze do nietypowych otworów można też uzyskać bezpośrednio u dostawcy folii, np. na plastnet.pl, gdzie folia cięta jest pod konkretne zamówienie.

Najczęstsze pytania

Czy mogę łączyć różne szerokości pasów w jednej kurtynie? Technicznie tak, ale nie jest to zalecane – pasy o różnej masie inaczej reagują na ruch powietrza i kurtyna traci estetykę oraz szczelność. Lepiej skorygować zakład skrajnych pasów, aby dopasować kurtynę do szerokości otworu.

Jaka grubość pasa do garażu prywatnego? Dla typowego garażu lub wiaty wystarczy pas 200 × 2 mm z zakładem ok. 30%. Grubość 3 mm warto rozważyć tylko przy bramach wystawionych na silny wiatr.

Czy pasy muszą sięgać samej posadzki? Powinny kończyć się 1–2 cm nad posadzką lub lekko jej dotykać. Pasy szorujące całą powierzchnią po podłodze szybciej się ścierają i brudzą, a zawieszone zbyt wysoko tworzą mostek termiczny przy podłodze.